„Повеќето визуелни елементи не ја изненадуваат публиката, но сцените во кои погледот на детето е прикажан, се најдобриот дел од целиот филм. Тие совршено го прикажуваа аспектот на гледање на сите луѓе кои имаат аутизам.“

Во соработка со Cinedays 2018 и Критичен камп организиравме работилница за филмска критика наменета за средношколци. Ова е една од рецензиите напишани на работилницата. Совршена мешавина од секојдневно брзање и хаос, „Хаотичниот живот на Нада Кадиќ“ е босански филм издаден во 2018 година кој се базира на вистинска приказна. Режисерката, Марта Пидал, како странец кој доаѓа од Мексико, дефинитивно извршила квалитетна работа не разбирајќи ниту збор. Главната глумица, Аида Хаџибеговиќ, е всушност жената околу чиј живот дејството на филмот се…

...„хаотична смеса од бесмислена содржина, необликувани ликови и евтини заплети кои се подбиваат со интелегенцијата на гледачот.“

Кон „Фантастични Ѕверки: Злочините на Гринделвалд“ во режија на Дејвид Јејтс, сценарио на Џ.К.Роулинг, кинематографија на Филип Русело. Оцена: 2/5. Влијанието, ликот и делото кое го ужива англиската писателка и сценаристка Џ.К. Роулинг се чувствува во светската економија, развојот на моралната свест на генерацијата таканаречена „милениумци“ и подемот на „култот“ кон еден човек. Светот на Хари Потер кој таа успеала да го изгради од темел е можеби еден од најголемите потфати и успеси на индивидуалец во 21 век, ако не…

„Уметноста произлегува од начинот на кој е доставена болката, стравот  и борбата за прифаќање на сопственото јас, толку нежно кажано но сепак неубаво на изглед.“

Кон „Не допирај ме“ во режија и сценарио на Адина Пинтилие, кинематографија на Џорџ Шипер. Оцена: 4/5. „Како да љубам друга личност без да се изгубам себе си?“ е прашањето кое ја мачи младата режисерка од Романија, Адина Пинтилие. Таа не пристапува класично кон својата уметност инспирирана од нејзините внатрешни борби, туку напротив. Како го знаеме ова? Адина, заедно со своите ликови влегува во длабоко, толку интимно колку што е и непријатно истражување на емоциите и сексуалноста во една хибридна…

„Ситниот хумор, актерската игра на малиот Нино Миловиќ и дел од пејзажните сцени го прават филмот гледлив за публиката, но во целина, станува збор за филмско „дежа ву“.“

Оцена: 5/10. Дали историјата и поделбата од пред скоро 30 години може да се нарече далечна и завршена ако сè уште се чувствува влијанието од тогашните случувања? Дали сценариото може да се карактеризира како оригинално ако различни режисери слично интерпретираат тема која е актуелна и денес? „Граници, дождови“ е долгометражен игран филм на режисерите и сценаристи Никола Мијовиќ и Властимир Судар кои се обидуваат да одговорат на овие прашања. Јагода (Кристина Стевовиќ) е млада студентка по филозофија која слободните летни…

„Целиот филм е полн со сцени кои не придонесуваат за некаков развој на карактерите, туку напротив, додаваат непотребно дополнителна драма.“

Кон „Мрзливец“ во режија и сценарио на Алекса Стефан Радуновиќ, кинематографија на Гален Хумбер. Оцена: 1/5. Според официјалната статистика на Еуростат, во балканските држави е огромен процентот на млади од 18 до 34 години кои живеат со родителите. Во Македонија во 2016 тој процент изнесувал 73,3 %, додека пак во Србија 67,6 %. Овој факт е поразителен за прогресот на општеството и кажува нешто за квалитетот на животот на Балканот. Токму таа фрустрација на немаштија е инспирација за долгометражното првенче…

...„детално промислена претстава која носи свежина во македонскиот театар.“

Кон „Физика на тагата“, изведена на Бела ноќ (06.10.2018) во Скопје. Режија: Милош Андоновски, продукција: Театар Куманово.   1. Тела кои мируваат или се движат рамномерно праволиниски настојуваат да ја задржат таа состојба сè додека на нив не дејствува некоја надворешна сила. Првиот Њутнов закон совршено ја опишува состојбата во македонските институционални театри - блажена инерција, сè додека некој „од надвор“ не ја промени насоката. Институционалното првенче на Милош Андоновски укажува токму на потенцијалните насоки за развој на македонскиот современ…

...„нуди оригинално, проникливо согледување на модерниот полицаец, зад кој, како и зад сите други се крие еден несовршен, самосвесен – човек.“

Уште во првите неколку минути на „Полицајци“ (Cops) се забележуваат влијанијата на семиналните американски полициски драми и акциски филмови врз режисерот Стефан Лукач (Stefan Lukacs), подобро познат како Истван. Тематските поврзаности со приказните на „End of Watch“, „The Departed“, „SWAT“ и „The Wire“ се очигледни. Сличностите со овие филмови завршуваат со начинот на кој Истван ја обработува оваа материја, црпејќи инспирација од нив, но останувајќи со нозете цврсто на европско тло. Младиот полицаец Кристоф (Лоренс Руп/Laurence Rupp) отсекогаш знаел дека сака да…

„Краткото времетраење дозволува танцот и моментите на физичка комедија да го задржат вниманието, но без очекуваното драмско или драматуршко поентирање.“

Од изведбата на „Болница“, 26.09.2018. Автор,Режија, Кореографија, Сценографија: Jо Стромгрен (Jo Strømgren) Продукција: Јо Стромгрен Компани (Jo Strømgren Kompani). Убавината на минијатурните светови на Јо Стромгрен е во нивната силна внатрешна логика. Неговата „Болница“, која играше на 43 МОТ на 26.09.2018 е уште еден пример за тоа. Најголемиот дел од дијалогот е на „измислен“, бесмислен Исландски јазик, па приказната ја дознаваме преку гестови, говор на тело и занимлива танцова кореографија. Три медицински сестри (Guri Glans, Gunhild Aubert Opdal, Ingri Enger…

...„храбар потег за дебитантски филм на режисерката Адина. Таа создава експериментално филмско дело со примеси на документарен филм кое плени со одлична актерска игра, фантастична кинематографија и разновидна симболика.“

Бел, меланхоличен свет на режисерска иновативност и експлицитна сексуалност Оцена: 6.5/10. Во ера кога блокбастерите на Холивуд само ја начнуваат темата „сексуалност и интимност“, а филмските остварувања ги филуваат со сценарио и приказна, Европа не останува покуса, туку напротив, навлегува во сржта на темата. „Не допирај ме“ е дебитантски долгометражен игран филм на 38 годишната Адина Пинтилие, кој се наметнува како личен истражувачки експеримент на храбрата романска режисерка. Режисерката е дел од приказната која балансира на јажето помеѓу реалност и…

...„некохезивен, приказната нема смисла, а дупките во логиката на сценариото се толку големи што самиот режисер има изјавено дека „Жртви мора да се направат“.“

Кон „Веном“ во режија на Рубен Флejшер, кинематографија на Метју Либатик, музика на Лудвиг Горансон. Оцена: 1/5. Кристофер Нолан во веќе култниот „Почеток“ го популизира влијанието и моќта на една идеја. Таа е заразна и не го напушта носителот долго време, сè додека не ја истражи доволно. Можеби не треба да е чудно што во денешната клима на најмалку 5 филмови со супер-херои годишно се јавила токму идејата за продуцирање на филм како „Веном“. Всушност, под знак прашалник е тоа…