...„различни елементи од женското секојдневие во модерното доба, заедно градејќи една ненамерна, но слоевита целина која ги надминува географско-културолошките граници на трите држави од кои доаѓаат авторските тимови.“

Што значи да се биде жена во денешно време? Кои се основните координати кои ја дефинираат положбата од која таа постои и го искусува светот? Како една жена го пронаоѓа балансот помеѓу очекувањата од средината и сопствените потреби? Токму оваа „помеѓу“ состојба ја истражуваат три претстави од натпреварувачката програма на годинешното издание на Интернационалниот театарски фестивал на монодрама во Битола. „Вла Вла Влајленд Кабаре“, „Крик“ и „Сив свет“ адресираат различни елементи од женското секојдневие во модерното доба, заедно градејќи една…

„„Грета“ можеби е скромен, но е значаен обид да се прикаже еден театарски процес преку свеж, објективен и искрен пристап.“

Театарската магија што се случува на сцената е единствена и неповторлива. По нејзиното завршување, публиката задоволно ракоплеска, актерите добиваат овации, завесата се спушта и столчињата полека се празнат. Гледачите обично си заминуваат со впечатоци од она што се одиграло пред нив, несвесни за целиот процес што се одвивал зад кулисите. Претставата „Грета“ во продукција на независниот театар „Златен Елец“ открива дел токму од тој невидлив театарски свет на деноноќни проби, незгодни театарџии, длабоки фрустрации, но и бескрајна љубов кон оваа…

...„дефинитивно не е филм за сечиј вкус. Може да биде предмет на потсмев, чудење и восхит истовремено, а може и да ги разгневи закоравените обожаватели на Кроненберговата естетика.“

Како би изгледало кога луѓето би се однесувале како деструктивни машини? Кои се границите на сексуалната наклонетост и постојат ли јасно дефинирани родови улоги? До каде би одел еден родител за да не го изгуби своето дете? Жулија Докурно на бизарен, но многу вешт начин ги истражува овие прашања во филмот „Титан“, добитникот на Златна палма за 2021 година. По успехот на нејзиното првенче „Сирово“ од 2016, режисерката уште еднаш докажа дека е мајсторка за префинет телесен хорор со оваа…

„Едноставно, ако не сте спремни да им погледнете и на театарот и на најтешката театарска професија и уметност директно во очи, тогаш не ја гледајте оваа претстава.“

(За претставата „ГЛУМиЦИ“ на колективот „Артопија“, изведена во МКЦ на30.3.2022г., како колективно авторство, дизајн на сценски простор Ненад Тонкин,авторска музика на Дино Имери) Пречекани од гласот на актерката Слободанка Чичевска од Велес, што го раскажува својот животопис, отворајќи ги сите добри и лоши страни на актерството, женскоста, мајчинството и работата во сите (не)возможни услови, влеговме во Дансинг салата на МКЦ, во неформално структурираниот простор, на кој се сместени и актерите и актерките на оваа мошне интригантна, вознемирувачка, силноекспресивна и моќна…

Најдобрите серии во 2021 г., одлични за целосно избегнување на обврските.

Од медитации кои завршуваат со грчење до гледање сенки на ѕидот, сите знаеме дека има безброј начини за одложување и избегнување обврски. Но, веројатно најефикасниот е гледање серии, и тоа епизода по епизода, ден за ден. Во ваков случај, мој совет е да изберете добра серија бидејќи така бар знаете дека прокоцканото време имало некаков си квалитет, па поубаво ќе се чувствувате. А во 2021 година излегоа еден куп квалитетни серии. Еве кои од нив се покажаа како најдобри за…

...„возбудлив, интересен и отскокнува од каталогот монотони суперхеројски филмови.“

Разговараат Лина Дамевска и Јаков Наумоски. Л: „Бетмен“ (само „Бетмен“ овој пат) е најновата адаптација на еден од најпрепознатливите ликови кои некогаш произлегле од стрип, и обележје на милиони детства. Под режисерската палка на Мет Ривс, овој пат станува збор за мрачен, напатен и хипер-сериозен Бетмен (Роберт Патинсон), чиј Брус Вејн е исто толку сериозен и меланхоличен, да не се рече „емо“. Овој тричасовен филм ги следи неговите први години како суперхерој, соочен со заканата на Ридлер (Пол Дејно), сериски…

„Во „Загубената ќерка“ скоро секоја сцена носи емотивен набој при што гледачите се ставени во виор од десетици различни чувства, а секое влече во различна насока“.

Доколку ја сакате актерката Меги Гиленхал, ова е совршениот филм за вас! Но во „Загубената ќерка“ ќе ја „видите“ зад камерите бидејќи ова е нејзин дебитантски филм како режисерка и сценаристка. Филмот ја имаше својата премиера на 78 Венециски филмски фестивал каде доби четири-минутен аплауз, а годинава е номиниран и за „Оскар“ во три категории: главна улога, споредна улога и најдобро адаптирано сценарио. Станува збор за психолошка драма и адаптација на познат краток роман напишан под псевдонимот Елена Феранте.  „Загубената…

...„првата премиера на НОБ за годинава, несомнено може да му парира на насловот од кој е инспирирана!“ 

Синоќа во Националната Опера и Балет се случи премиерата на претставата „Госпоѓиците од Авињон“, претстава каква одамна не сме виделе на нашите театарски сцени.  Комплетната авторска екипа е домашна: композиторка на музиката е Калиопи Букле, кореографка и режисерка е Олга Панго, либретист и драматург Сашо Димоски, костимограф Раде Василев, мултимедија и дизајн Емил Петров, дизајнер на светло Милчо Александров и дизајнерка на шминката Златица Поповска. Настапуваат: Александра Мијалкова како Олга Коклова, Мими Поп-Алексова како Дора Маар, Ивана Коцевска како Ева…

... „современа балетска експресивност на една многу позната и конкретна уметничка слика.“

Поделена на 5 сосема различни телесни експресии, кореографијата го претстави раскршувањето на женското тело во насока на копнежот кон љубовта. Ексцентричната поставеност на рацете и класичната експензија на балетски поддршки и експресија го прикажа Пикасовото бунило околу колоритните госпоѓици од Авињон. Моќна на свој начин, сценографската рефлексија ја отвори сцената преку вертикални екстензии на 3 имагинарни ѕидови, кои ја прошируваа кореографската димензија на почетокот и крајот на секој дел од делото. Почетното „раѓање“ на телата од подот го дефинираше фокусот…

„Блерта Башоли за среќа не ја компромитира женската перспектива - одлучноста и напорот коишто Фахрије ги прикажува се секогаш во прв план во сите 84 минути од филмот.“

Кон „Улиште“ во режија и сценарио на Блерта Башоли, кинематографија на Алекс Блум Како последица од војната во Косово после повеќе од 20 години од крајот на ужасниот конфликт, околу 1650 луѓе сè уште се сметаат за исчезнати, а 300 тела не можат да бидат идентификувани. Траумата која населението сè уште ја носи на грб нема набргу да исчезне, но процесот на закрепнување започнал токму кај оние кои останале сами да се грижат за растргнатите домаќинства - жените. Првиот долгометражен…