...„возбудлив, интересен и отскокнува од каталогот монотони суперхеројски филмови.“

Разговараат Лина Дамевска и Јаков Наумоски. Л: „Бетмен“ (само „Бетмен“ овој пат) е најновата адаптација на еден од најпрепознатливите ликови кои некогаш произлегле од стрип, и обележје на милиони детства. Под режисерската палка на Мет Ривс, овој пат станува збор за мрачен, напатен и хипер-сериозен Бетмен (Роберт Патинсон), чиј Брус Вејн е исто толку сериозен и меланхоличен, да не се рече „емо“. Овој тричасовен филм ги следи неговите први години како суперхерој, соочен со заканата на Ридлер (Пол Дејно), сериски…

„Во „Загубената ќерка“ скоро секоја сцена носи емотивен набој при што гледачите се ставени во виор од десетици различни чувства, а секое влече во различна насока“.

Доколку ја сакате актерката Меги Гиленхал, ова е совршениот филм за вас! Но во „Загубената ќерка“ ќе ја „видите“ зад камерите бидејќи ова е нејзин дебитантски филм како режисерка и сценаристка. Филмот ја имаше својата премиера на 78 Венециски филмски фестивал каде доби четири-минутен аплауз, а годинава е номиниран и за „Оскар“ во три категории: главна улога, споредна улога и најдобро адаптирано сценарио. Станува збор за психолошка драма и адаптација на познат краток роман напишан под псевдонимот Елена Феранте.  „Загубената…

...„првата премиера на НОБ за годинава, несомнено може да му парира на насловот од кој е инспирирана!“ 

Синоќа во Националната Опера и Балет се случи премиерата на претставата „Госпоѓиците од Авињон“, претстава каква одамна не сме виделе на нашите театарски сцени.  Комплетната авторска екипа е домашна: композиторка на музиката е Калиопи Букле, кореографка и режисерка е Олга Панго, либретист и драматург Сашо Димоски, костимограф Раде Василев, мултимедија и дизајн Емил Петров, дизајнер на светло Милчо Александров и дизајнерка на шминката Златица Поповска. Настапуваат: Александра Мијалкова како Олга Коклова, Мими Поп-Алексова како Дора Маар, Ивана Коцевска како Ева…

... „современа балетска експресивност на една многу позната и конкретна уметничка слика.“

Поделена на 5 сосема различни телесни експресии, кореографијата го претстави раскршувањето на женското тело во насока на копнежот кон љубовта. Ексцентричната поставеност на рацете и класичната експензија на балетски поддршки и експресија го прикажа Пикасовото бунило околу колоритните госпоѓици од Авињон. Моќна на свој начин, сценографската рефлексија ја отвори сцената преку вертикални екстензии на 3 имагинарни ѕидови, кои ја прошируваа кореографската димензија на почетокот и крајот на секој дел од делото. Почетното „раѓање“ на телата од подот го дефинираше фокусот…

„Блерта Башоли за среќа не ја компромитира женската перспектива - одлучноста и напорот коишто Фахрије ги прикажува се секогаш во прв план во сите 84 минути од филмот.“

Кон „Улиште“ во режија и сценарио на Блерта Башоли, кинематографија на Алекс Блум Како последица од војната во Косово после повеќе од 20 години од крајот на ужасниот конфликт, околу 1650 луѓе сè уште се сметаат за исчезнати, а 300 тела не можат да бидат идентификувани. Траумата која населението сè уште ја носи на грб нема набргу да исчезне, но процесот на закрепнување започнал токму кај оние кои останале сами да се грижат за растргнатите домаќинства - жените. Првиот долгометражен…

„Иако отсуствуваат типичните емотивни сцени кои ги прикажуваат последните мигови од животот на заболените од СИДА, токму тоа го лишува ова филмско дело од непотребна патетика“.

Можеби ви е позната приказната за гудачкиот квартет на „Титаник“ кој продолжил да свири додека бродот тонел. Авторот Ренди Шилтс ја користи оваа  анегдота како инспирација за насловот на неговата книга „А музиката продолжи да свири: Политиката, луѓето и епидемијата на СИДА“ (And the Band Played On: Politics, People and the AIDS Epidemic) од 1987 година, која ја следи појавата и ширењето на вирусот ХИВ, со посебна критика на покажаната рамнодушност од страна на властите. Како што и самиот изјавил…

Компактна листа од само 5 филмови во една не толку инспиративна година.

2021 е една од тие години кои како да траат предолго, но суштински прекратко. За прв пат во многу години, ентузијазмот за нови филмови како да не беше тука (барем од лична перспектива која за потребите на овој текст ќе ја искористам, иако практикувам да бидам доста објективна во сите мои рецензии). Решив да издвојам неколку филмови во оваа завршна листа кои ги поделив во некакви си „категории“, бидејќи искрено, тешко ми беше да издвојам некоја целовкупна топ листа на…

„Нешто што паѓа во очи при гледање на овој филм во 2022 е дека во оваа менлива и нестабилна политичка клима и култура, ретко може да се наиде на филм кој старее толку добро како „Долгогодишен придружник“.

При крајот на 1980-тите, иако малку срамежливо, Холивуд веќе е спремен да се соочи со епидемијата на СИДА. Еден од најзапамтените гласови на ова време е американскиот режисер Норман Рене и неговото потресно, но суптилно авторско перо. „Долгогодишен придружник“ следи група геј мажи низ раните години на кризата со СИДА, еден ден годишно, почнувајќи од денот кога Њујорк Тајмс за прв пат ја објавува приказната за некаков „геј рак“. Насловот на филмот доаѓа од еуфемизмот кој го користат во тоа…

„Иако е маркетиран како филм за деца и младинци, суштината на „Вселенско момче“ е многу подлабока што го прави ова филмско остварување соодветно за лица од 7 до 77 години“.

Кон „Вселенско момче“ во режија на Оливер Перо, сценарио на Есебио Лареа и Оливер Перо, кинематографија на Томас Рентир. Во последните неколку години сведоци сме на еден „нов“ бран комерцијални филмови кои содржат доза носталгија за 80-тите години од минатиот век. Од светски популарната серија „Чудни нешта“ и филмската адаптација на романот на Стивен Кинг, „Тоа“ чие дејство е токму во тој период, па и уште еден хит на Нетфликс, „Сексуално образование“ кој намерно внесува стилски елементи од таа ера.…

„„Лазаровиот ефект“ се јавува како вистинско чудо од филм кој успева да го заобиколи и одбегне стереотипниот заплет кога главна тема е СИДА“.

Околу дваесет и осум милиони заболени, а најмалку еден милион луѓе ја губат битката со СИДА годишно. Бројките се сѐ уште високи кога станува збор за епидемиолошката слика во Африка. Но за некое си чудо режисерот Ленс Бенгс успева да ја пронајде и прикаже светлата страна со својот краток документарец, „Лазаровиот ефект“. Без никакви обиди за затскривање на суровата реалност за тоа што значи да се биде жртва на оваа болест, режисерот го следи животот на неколкумина ХИВ пациенти од…