„Претстава која успева да ги разбуди сите сетила на гледачот, не оставајќи го да земе здив од динамичната размена на емоции.“

„Ајнштајновите соништа“ кои ги будат сите сетила во вистинско време Постои едно место на светот каде времето постојано се менува, се раѓа и по неколку часа умира, за одново да биде родено. Во театар, времето е кружно, времето е воден тек, тоа е видлива димензија која во исто време одговара и не одговара на реалноста, тоа е релативно, како една теорија која неуморно се докажува во секојдневието. Какво и да е, времето (во театарот) секогаш има причина за сопственото постоење.…

...„зборува за моралната корупција и лицемерието на луѓето кои се сметаат себеси за спасители, не забележувајќи дека се претвориле во агресори.“

ако во еден час и четириесет минути да го „спакуваш“ сиoт кич, апсурд, трагикомедија и бесцелност на една власт, која поведена од своето его и илузија дека е спасител на народот се дави во сопствениот... путер? Иако звучи како материјал за кој се потребни премногу време и труд за да се изнесе пред публиката и да не биде премногу за гледачот да го голтне тоа што му е сервирано, на независната театарска група Артопиа и режисерот Владимир Милчин им успеало…

„Просечен кастинг и недоволно разработен текст, кој не успева да се носи со стандардите на 21 век се лоши дамки на една претстава, која има огромен потенцијал."

Кон „Дух“ од Дејан Дуковски, во режија на Срѓан Јанаќиjевиќ, продукција на МНТ. „Хамлет“ од Шекспир е класична трагедија, која и до ден денес инспирира илјадници театарски режисери. Таа исто така влијаела и на развојот на светската кинематографија, најмногу преку адаптацијата на сер Лоренс Оливие во 1948 и од таа на Кенет Брана во 1996. Младиот принц Хамлет е воден од желбата да го одмазди убиството на својот татко. Примамливоста на ова дело лежи токму во начинот на кој се…

„Јаниќијевиќ прикажа солиден филм, но постави претстава, која е само гледлива, не и впечатлива.“

Од изведбата на „Дух“ во понеделник,  21.05.2018 Овој понеделник, сетилата на  публиката во МНТ беа бомбардирани со аудиовизуелен напад од разорни пропорции. Сите 20 илјади вати енергија во сабвуферите на големата сцена ржеа  како земјотрес, знамиња се виореа, битки се биеја. Човечки судбини се кроеја, а почесто, се раскројуваа.  Станува збор, секако, за изведбата на „Дух“, во режија на Срѓан Јаниќијевиќ. Текстот  на Дејан Дуковски е заснован на лајтмотив од Шекспировиот „Хамлет“ , конкретно мотивот за одмазда на Хамлет,  на…

...„режисерот со минималистички пристап приоѓа кон водењето на обемната содржина, играта со говорот, и музиката, ги користи до самиот крај и тоа е сѐ што му е потребно за да го прикаже епското на сцена."

Кон „Царство Небеско“ 23.05.2018/ 19:00ч МНТ Гостување на Српско народно позориште „Имагинацијата е најголема привилегија на човековото постоење“ Јернеј Лоренци пика балканика“ е поднасловот на оваа претстава, затоа што со себе го носи средниот век од овие простори, српската епска поезија, митологијата и митоманијaта со која работи самиот режисер. „Царство Небеско“ на најубав можен начин преку епскиот стих и се обраќа на домашната публика. Поставката  е копродукција на Српскиот народен театар и Битеф театарот премиерно одиграна на 51-то издание на…

„Режисерката Нела Витошевиќ создала непретенциозна, внимателна, интимна, човечка претстава. Ова е претстава за луѓе од нашето секојдневие, за нас, за оние од публика и за тие на сцена.“

(За претставата „Странци“ според филмот „Совршени странци“ на Паоло Џеновезе, во режија на Нела Витошевиќ, Драмски театар - Скопје) даптирањето на филмско сценарио во театарски/драмски текст, секогаш е ризично, но доколку се направи како што треба дава одлични резултати. Претворањето на филмското сценарио во драмски текст, значи внимателно „преведување“ на јазикот на филмот, во јазикот на театарот. Кога станува збор за адаптација на еден филм како што е „Совршени странци“ (Perfetti sconoscuiti) на Паоло Џеновезе (Paolo Genovese) - прецизен, непретенциозен и…

"...моќна, магична театарска претстава во која главниот фокус е театарот и само театарот."

За претставата „Планинските џинови“ од Луиџи Пирандело, во режија на Паоло Маџели, копродукција на Албански театар – Скопје, Италијанската драма при ХНК „Иван Пл.Зајц“ – Ријека, Хрватска; Словенско стално гледалиште – Трст, Италија; Германскиот театар – Темишвар, Романија; Театар „Деже Костолањи“, Суботица, Србија. ога се создава претстава која е дел од проект финансиран од одредена организација и копродукција на неколку различни театри, може да се развие во две насоки – едната е да биде промотивен или маркетиншки трик со кој…