„Најлоша е рамнодушноста, која полека станува секојдневје“, пишува во описот, а „Уметноста е ормар“ како да го постигнува токму тоа – ги остава гледачите рамнодушни, без да ги искритикува. "

Една старица се потпира на прозорецот и од преголема љубопитност, премногу се навалува, паѓа на земја и се распарчува. Друга старица се потпира на прозорецот за да види што ѝ се случило на првата – и таа паѓа и се соочува со истата судбина. Потоа и трета, четврта, петта, шеста... низа што завршува само зашто на раскажувачот на приказната му здосадува да ги гледа, па решава да оди на пазар.   Јасно е дека станува збор за свет поинаков од реалниот.…

„Претставата „History of the motherfuckers“ на Народниот театар од Битола го продолжува, засилува и најдиректно освестува нивниот концепт за театарот - место во кое треба гласно да се говори против сѐ тоа што го обесправува општеството“.

(Кон претставата „History of the motherfuckers“, Ведрана Божиновиќ според „Кориолан“ на Вилијам Шекспир, режија на Андраш Урбан, продукција на Народен театар – Битола, изведена на Фестивалот МОТ, 19.11.2021) Знаете ли која му била омилената драма од Шекспир на Хитлер? - прашува актерката Сандра Грибовска во една од сцените на претставата и одговорот директно го кажува Кориолан! И тука е сѐ јасно.  Има подобар почеток на рецензија за една толку моќна претстава, меѓутоа, мене ми остана во глава овој факт, кој…

„Тоа што Ѓорѓи ни понуди на крајот на претставата да направиме муабет од половина час е исто така за пофалба, затоа што театарот не може да постои без публиката, а на театарските уметници им е повеќе од потребен контактот со публиката во овие пандемиски времиња“

(кон претставата „Последната лента на Крап“ од Семјуел Бекет, во изведба, режија и продукција на Ѓорѓи Јолевски, извршен продуцент Никола Кимовски, драматург и преведувач Владимир Јанчовски, копродукција на МНТ и „Перипетија продукција“) Еден човек што игра и еден што го гледа се доволни да направат театар, велеше големиот театарски маг Питер Брук, на почетокот од својата, денес, култна книга „Празен простор“. Еден човек што игра и во играта го внесува сето свое знаење, сета своја љубов кон театарот, сето свое…

„Кога станува збор за перформанси со поголем број учесници – сите изведувачи се вклучени во самото дејство (и неговата подготовка) и активно делуваат симултано и синхроницитетно, што е очигледно и во оваа изведба.“

(кон перформансот „Драга Републико“ на авторите Филип Јовановски, Кристина Леловац, Ивана Васева и Викторија Илиоска, изведен во објектот на Централна пошта) Перформансот по дефиниција треба да ве (ис)провоцира, да ве стави во дадена ситуација, да ви постави прашања, да ви се обрати директно и да ве предизвика да делувате. Перформансот Драга Републико го прави тоа. И тука може да завршиме или може да почнеме со оваа рецензија на настанот. Во време кога скоро целата светска јавност се обидува да го…

...„моќта е во емоцијата што ликовите ја предизвикуваат. А овде ги има многу и се комплексни и силни!“

(кон премиерата на „Вистински запад“ од Сем Шепард, режија на Борис Василески, МКЦ – Скопје) Сем Шепард е најзначајниот модернистички американски драмски писател (и не само тоа и режисер и актер и музичар! Авторот на она што денес се нарекува Офф-Офф Бродвеј во американскиот театар). Вистински запад е една од најмоќните драми напишани воопшто, затоа што на мошне едноставен начин го покажува конфликтот помеѓу двајца браќа (а обично, како што нѐ учеше Аристотел, трагедијата е секогаш најсилна во рамките на…

...„Иако ова дело се придржува до класичната форма на една театарска претстава, сепак, не се плаши да ги поместува границите и да си игра со различни мултимедијални елементи.“

Лајкови, следбеници, инста-приказни, влогови, инфлуенсери – живееме во време кога дигитализацијата почнува да зазема сѐ поголеми размери и тоа резултира со создавање нов, инста-свет, различен од реалниот. А тој инста-свет има моќ најпрво да те заинтригира, потоа да те вовлече, за на крај целосно да те обземе. Опседнатоста со постојаното „скролање“ и ѕверење во малиот екран колку и да причинува задоволство, прашање на време е кога ќе премине во измачување. И тоа е измачување што свесно си го причинуваме самите…

....„неизмерно се радувам на пркосот на Пресврт и нивната одлука да се впуштат во целосно непознати води и да понудат една нова и флексибилна дефиниција за театарска претстава во Македонија.“

Кон „Иднината е приватна“, по текст и режија на Милош Б. Андоновски. Играат  Ангела Стојановска, Наталија Теодосиева, Дени Стојанов, Дарко Ристовски, Нина Елзесер и Христијан Поп-Симонов како гласот на Адам. Продуцент: Петар Антевски, костимографија: Ирина Тошева и Катерина Блажевска Тошева, сценографија: Наташа Вчкова и Велко Бебековски, шминка: Виктор Мирчевски, музика и анимации: ИСКРА, стрим: Пирка. На што си помислувате кога ќе го чуете прашањето: што е тоа театарска претстава? Класичните дефиниции би рекле дека за театарска претстава се потребни три…

...„сериозна монодрама во која актерката со својот огромен потенцијал ги вади океанските длабочини на внатрешното битие распострирајќи го низ неколку кратки темати – машко-женските односи, родителите, пријателите, лекарот и системот, воопшто, кои пак се драматуршки поставени како интермеца меѓу сличните парчиња од драмата на Кејн. “

(За монодрамата „Океанот“, според мотиви на „Психоза 4:48“ од Сара Кејн, во режија на Драгана Гунин, изведба на Симона Димковска, Кино Култура, 10.10.2019) Браво Симона! Обично вака не се пишуваат рецензии. Обично рецензентот треба прво да прикаже зошто дава некаква оценка на претставата. Меѓутоа, ова не е обична претстава и ова не е вообичаена актерска изведба. „Океанот“ е претстава (тематски премиерно изведена на Денот на менталното здравје) која ве носи брановито низ сите слоеви и на личноста која ја прикажува…

„Колку што е тематскиот концепт смел, толку е неговата наративна егзекуција површна.“

Автор: Владимир Ѓурѓевиќ; режисер: Синиша Евтимов; Македонски народен театар (16.09.2019) Кoга знаеш дека си претерал  со кладење? Според насловот на претставата, буквално секој пат кога се кладиш на Енглези, ама  дефинитивно најкритично е кога веќе не ги ни гледаш натпреварите што си ги играл. Поставувајќи ги своите ликови (сериски обложувачи) пред лаптоп со вклучен телетекст, наместо пред телевизор, Не се клади на Енглези од старт дава до знаење дека нема да има ни трошка милост за објектот што го третира:…

"Текстот на Марјан Неќак, Маја Хрговиќ и Ана Бунтеска се обидува да биде интимна драма во која публиката ќе се пронајде. Сепак, тојне успева да најде свеж пристап кон доста исцрпена источно-европска тема - борбата на сиромавите, талентирани луѓе за подобар живот некаде далеку"

Кон „Девојчето со жиците“ во режија на Марјан Неќак, текст од  Марјан Неќак, Маја Хрговиќ и Ана Бунтеска Популарната бајка од Ханс Кристијан Андерсен за едно девојче кое умира од студ во обид да продаде кибритчиња е можеби еднa од најпрославените и најинспиративните приказни од 20-тиот век. Таа очигледно била инспирација за  македонскиот композитор и режисер Марјан Неќак, кој во оваа претстава насловена како „Девојчето со жиците“ ја пренел есенцијата на данската приказна во едно ново време со слични проблеми.…