„Фактот дека нивната ќерка е онаа што ги поставува прашањата им овозможува на гледачите да го почувствуваат филмот на длабоко лично ниво, без искуството да западне во воајеризам и патетика.“

Кон „Патување – приказна за љубовта“, по сценарио и режија на Фани Браунинг. Оцена: 4/5 Што значи да се биде одговорен, освен за сопствената волја за живот, и за таа на нашиот партнер? Дали е возможно да го задржиме романтичарскиот поглед кон врската, дури и кога животот ќе (ни) се преврти наопаку? Конечно, како да им пружиме неизмерна поддршка на луѓето кои ни значат, без разлика на околностите? Бракот на главните ликови во „Патување – приказна за љубовта“ (патем, родители…

„..Неговата визија нè носи во сите слоеви на станицата каде што судбината на доселениците е мрачна како и самите кадри.“

Кон „Главна автобуска станица“ во режија на Томас Елшик, сценарио на Томас Елшик и Кристина Недведова, кинематографија на Томас Елшик и Ондреј Белица Оцена: 4.5/5 Израелските архитекти во 60-тите години од минатиот век подготвувале нешто огромно што би ги засенило сите други транспортни инфраструктури во светот. Како нова земја која гордо сакала да ја истакне својата експертиза и моќ поттикната од бранови свеж патриотизам, Израел официјално ја отворила станицата во 1993. Најголема автобуска станица на светот, 230 000 метри квадратни,…

...„имагинативно реобмислување на реалноста, каде во фокусот се ставени иронични контрасти и универзалниот конфликт помеѓу потребата за промена на статус квото и човековиот страв од тоа. “

Кон „Сказна за зимската градина“, по сценарио и режија на Симон Мозговиј.  Оцена: 3.5/5 Зошто е важен меѓу-генерацискиот континуитет и примопредавањето на насобраното знаење? Како да се споделат информации за задачите кои е неопходно да се завршат за оптимално функционирање, без притоа да се инсистира на отсечно прекинување на „излитените“ навики на персоналот приморан да оди во пензија? Што е поважно: намерата со која одредена акција се прави или нејзиниот (можеби непосакуван) резултат? Одговорите на овие универзални прашања, сценаристот и…

...„долгометражниот првенец на Пиа Хелентал е непријатно воајеристичко искуство за просечниот гледач, на најдобар можен начин.“

Кон „Која е Ева?“ во режија на Пиа Хелентајл, сценарио на Пиа Хелентал и Џорџија Малатраси, кинематографија на Јанис Мацух. Оцена: 4/5 Ева Коле е андерграунд блогерка чиј животен стил е полн со контрадикција. Таа може да се опише со голем број на епитети: феминистка, жртва на сексуално насилство, сексуален работник, модел, анархист, но никако не може со сигурност да се дефинира ниту нејзиниот карактер, ниту пак да се предвиди нејзиниот следен потег. „Која е Ева?“ е портрет на Европски…

„Режијата и продукцијата се исто така дело на Елер и тие уште од почетокот носат слободоумен дух кој преовладува низ филмот како интересна забава, паралелно со моменти на оправдана тензија која наговестува кобен крај и неоправдана неизвесност кои потсетуваат на уникатниот еднокадровски трилер „Викторија“.

Во мало село, близу градот Антверпен во Белгија, големо адолесцентско друштво е во потрага по летна адреналинска авантура која ќе им ја разбие монотонијата од безгрижниот тинејџерски живот. Хормоните вријат, а разумот е на одмор и подеднакво по пол испреплетеното осумчлено друштво копнее по идеја која ќе им донесе пари за остварување на летните желби. Класната разлика помеѓу тинејџерите носи различни идеи како да стигнат до пари, но најчесто секогаш се истакнува еден доминантен карактер кој ги носи одлуките за…

„Режисерката и сценаристка Сиваџи слика со многуслојна симболика на филмското платно, а сепак малку прикажува, повеќе провоцира и импресионира со нејзиниот начин на изразување.“

Вистинска умешност е лаконски да се изразиш со малку зборови, а сепак, крајот да ги оправда средствата т.е. да ја долови целта. Сето тоа има уште повпечатлив ефект кога симболично е претставено на филмското платно, а продуцентката, режисерка и сценаристка, Бану Сиваџи целосно успева да ја претстави својата идеја во нејзиниот дебитантски игран филм. „Гулабот“ минатата година беше во потесниот избор за наградата најдобар дебитантски филм на престижното „Берлинале“, а притоа се закити со 20 награди и исто толку номинации…

...„страда од истиот проблем како голем број дебитантски филмови: желба да се раскажат премногу приказни одеднаш и користење на голем број клишеа, на сметка на умешна употреба на оригиналниот пристап кон секојдневните проблеми на „невидливите“ луѓе.“

Кон „Сѐ уште човек“ по сценарио и режија на Оливер Чан, кој доби две награди на Фестивалот на филмови од далечниот Исток: главната награда од публиката и наградата од критичарите.  3/5 Во денешно време, голем број филмски работници одлучуваат да ја свртат камерата кон „невидливите“ категории луѓе, како што се социјалните случаи, мигрантите, луѓето со инвалидитет, итн. Долгометражното првенче на Оливер Чан отскокнува од воспоставените шеми за  ваквите приказни - наместо да „држи лекции“ како и овие луѓе заслужуваат почит…

„Текот на приказната која скоро да е типична за издигнувањето на една музичка ѕвезда во доцните 70-ти е значително освежена поради смелите одлуки на луѓето инволивирани во оваа продукција. “

Кон „Рокетмен“ во режија на Декстер Флечер, сценарио на Ли Хал, кинематографија на Џорџ Ричмонд Оцена: 4/5 „Рокетмен“ нема да успее да побегне од споредбите со минатогодишниот комерцијално успешен, но стерилен филм  „Боемска Рапсодија“. НЗС на двете дела се режисерот Декстер Флечер кој неславно го заменил Брајан Зингер по неговото отпуштање во филмот кој му донесе оскар на Рами Малек, како и обработката на славни музички Британски гении во минатиот век. Двете продукции делат и ист лик - озогласениот музички…

"Органското префрлање на доминацијата од Томас во Ванда е климакс на брилијантниот портрет кои актерите Ивана Павлаковиќ и Влагој Веселинов го насликуваат за овие два несекојдневни лика. "

Кон „Венерa во Крзно“ од Дејвид Ајвс, во режија на Ивана Ангеловска Оцена: 5/5 „Венера во Крзно“ од Дејвид Ајвс е претстава водена од два лика чија премиера оригинално била изведена во Њу Јорк, 2010 година, Офф Бродвеј. Длабоко инспирирана од класичниот, истоимен роман на Леополд Вон Сахер-Мазох (од каде што патем потекнува терминот мазохизам), претставата доживеала таков успех па се закитила со Тони награда, и обезбедила дополнителна продукција во лондонскиот престижен Вест Енд. Универзалното критичко прифаќање на брилијантниот текст…

„Веселинов и Павлаковиќ и нивната неверојатна меѓусебна хемија на сцената се темелот, главната конструкција и душата на оваа претстава. “

Кон изведбата на претставата „Венера во крзно“ од Театар на Навигаторот Цветко и Кино Култура на 54. МТФ „Војдан Чернодрински“ Има нешто волшебно во полноќните претстави кои се дел од неофицијалната програма на МТФ „Војдан Чернодрински“. Рано-летниот мирис во воздухот, гужвата пред влезот од прилепските љубители на театарот, кои се чини како цела година да живеат само за овие седум фестивалски денови, како и интимниот амбиент во стариот и речиси руиниран театар, создаваат една уникатна и неверојатно театарска атмосфера. Иако…