„Гледајќи на овој филм како седма по ред адаптација на книгата на Алкот, Гервиг уште еднаш успеа да изрежира една драма која го прикажува периодот по големиот американски внатрешен судир.“

Кон филмот „Малите жени“ во режија и по сценарио на Грета Гервиг, по истоимената книга на Лујза Меј Алкот, музика на Александар Десплат, главни улоги на С. Ронан, Е. Вотсон, Ф. Пуг, Е. Сканлен, Т. Халамет, Л. Дерн, Л. Гарел... Американската драма „Малите жени“ е базирана на истоимената книга која го опишува животот на четирите сестри, Џо, Мег, Бет и Ејми по Граѓанската војна во Америка. Гледајќи на овој филм како седма по ред адаптација на книгата на Алкот, Гервиг уште еднаш успеа да изрежира една драма која го прикажува периодот по големиот американски внатрешен судир.  Режисерката на филмот направила добра рамнотежа со доделувањето на улогите во филмот: низата на млади и сакани-од-сите актери Серси Ронан, Ема Вотсон и Тимоти Халамеј наспроти искусната Мерил Стрип дава динамичност, па и некаква сплотеност меѓу нив. Соработката на режисерката Гервиг и актерката Ронан, која веќе е на добар почеток (уште од оскаровски номинираниот „Бубамара“ понатаму веројатно ќе прерасне во голема цврста двојка во филмскиот свет). Средината на 19 век во Америка е период кој има свои конкретни обележја, меѓукои поделбата на класи, расната дискриминација и проблемот со ропството. Кинематографијата и сценографијата се очекувани за филмот, тој не изобилува со нагли промени во кадрите кои пак се далеку од новост и креативност. На квалитетот и адекватноста на костимите му се даде простор со добиениот Оскар за најдобар дизајн на костими.  Јасно е дека мајката на четирите сестри треба да има улога на решавач на проблемите и дисбалансот кои искрснуваат помеѓу мислите и постапките на нејзините ќерки. Но таа и не е толку строг лик, бидејќи наметнувањето на тетка Марч е многу поистакнато, како и отсуството на таткото во кревкиот период на воспитување на ќерките. Бунтовноста на Џо, за режисерката Гервиг, е одличен начин како да се продре до една многу актуелна и современа тема, а тоа е родовата борба. Нејзиниот црвст карактер, понекогаш ја одзема нагласената тема на соединето сестринство во филмот, што и…

"Оваа приказна за животот за време на овие немири, пријателството и силната желба да се одбрани татковината е еден голем доказ дека војната нема граници, ниту пак правила и секој ја игра играта на свој сопствен начин."

„1917“- Воена драма, 10 јануари 2020 Лондон Режија: Сем Мендес   Сценарио: Сем Мендес и Кристи Вилсон  Кинематографија: Роџер Дикенс Актери: Чарлс-Дин Чампан, Џорџ Мекеј, Даниел Мејс, Пип Картер, Енди Аполо, Колин Фирт, Паул Тинто, Бенедикт Камбербеч, Ричард Мејден... Сем Мендес преку својот нов филмски бисер нè навраќа во далечната 1917, на фронтот на Велика Британија и Германија, каде веќе се наближува крајот на Големата војна. Оваа приказна за животот за време на овие немири, пријателството и силната желба да се одбрани татковината е еден голем доказ дека војната нема граници, ниту пак правила и секој ја игра играта на свој сопствен начин. „1917“ уште од својата прва проекција ги облагороди срцата на гледачите, со што ги покажа своите квалитети кои одново беа потврдени со тоа што филмот се здоби и закити со безброј награди и номинации, од кои точно десет се номинации за Оскар, вклучувајќи ја и номинацијата за најдобар филм.  Комплексниот начин на снимањето на кадрите е важен елемент, кој придонесува во тоа овој филм да отскокне со својата уникатност во стилот на управување со камерата и доловувањето на перспективата. Направена е илузија при монтажата со цел во очите на публиката транзициите од една сцена во друга да бидат целосно незабележливи, со што се добива ефект, како камерата никогаш да не престанува со снимањето, следејќи ги ликовите. Покрај управувањето со камерата, визуелните и звучните ефекти се од голем придонес за начинот на интерпретација на ваквите специфични воени филмови, каде секоја воздишка, секое движење, секој чекор на протагонистите треба да е почувствуван од публиката, бидејќи овие елементи се тунелот кој го поврзува гледачот со новосоздадениот свет.  Во овој случај протагонистите се двајца војници во чии раце се ставени животите на илјадници нивни соучесници во војната, со што двајцата другари (Џорџ Мекеј и Дин Чампан) буквално се борат со времето обидувајќи се да стасаат до целта. Преку актерската игра се доловени емоционалната растроеност и стравот на ликовите, кои се наоѓаат…

...„реалистичноста на филмот е во неочекувано добар баланс со претенциозната апстрактност во епски размери.“

Оцена: 4/5 „Светилникот“ е еден од оние филмови кои жанровски тешко се класифицираат. Некаде помеѓу хумористична хорор фантазија и психолошки трилер на тема халуцинации и делузии, вториот долгометражен филм на Роберт Егерс (кој се прослави со „Вештерката“) се карактеризира со технички беспрекорно изведена атмосфера и помпезни амбиции за создавање на едно митско дело. Егерс како да сакал да направи школски пример за максимално искористување на парадигмата на изолирани карактери кои не можат да ја напуштат локацијата на која се наоѓаат,…

...„говори за својата големина и внатрешно - преку пораката која ни ја испраќа и надворешно - преку успехот кој го остварува.“

режиja: Тамара Котевска и Љубомир Стефановдиректор на фотографија: Самир Љума и Фејми Даутмонтажа: Атанас Георгиев Филмот е моќна алатка. Во 2020 година ова важи повеќе од кога било, затоа што претходната година докажа колку филмското дело може да има влијание врз општеството и поединецот. Изминатиов период се воочи дека филм од скромната македонска кинематографска продукција се лансираше да биде набљудуван низ светските кулоари. Во последниве пет години се забележува исклучително подобрување на квалитетот во македонската кинематографија, така што успесите на…

„Скалилата во филмот се основното изразно средство на Џун-Хо кој често користи и музика за да долови одредени комични ефекти од плановите и триковите кои Ким ги користат за да ги надмудрат Парк.“

Режиja: Бонг Џoн-ХоСценарио: Бонг Џoн-Хо, Хан Џин-ВонУлоги: Сонг Канг-Хо, Ли Сун-Кјун, Чо Јео-ЈеонгДиректор на фотографија: Хонг Кјун-Пјо На секоја листа на најдобри филмови за изминатата година се забележува едно многу едноставно и впечатливо име - ,,Паразит”!  Тој во себе ја има познатата источна естетика, а тоа е естетиката на насилството помешана со еден многу свеж и допадлив хумор кој наликува на шпанските филмски комедии од 20 век. ,,Паразит” деконструира една многу позната филмска тема, која својот врв го доживува во…

„Накитена со 6 номинации за Оскар, не е оптимистичко предвидување дека оваа 137 минутна продукција на „Нетфликс“ ќе биде зборувана и препорачувана со години нанапред поради интелегентното, остроумно и срцекршачко сценарио и „мастеркласот“ на глума од Адам Драјвер и Скарлет Јохансон.“

Кон „Брачна Приказна“ во режија и сценарио на Ноа Бомбех, кинематографија на Роби Рајан „Брачна Приказна“ е совршено мал, интимен, интензивен филм кој го заслужува секое признание кое може да биде дадено за целосната продукција и екипа. Ова е несомнено храбар исказ во било која смисла, не само како почеток на рецензија излезена од умот на еден човек. Сепак, Ноа Бомбех како да навлегол во архивите на сопствената свесност, чувства и животни искуства за да создаде скапоцен дијамант како круна…

....„магична трагедија која вреди да биде последна во низата на еден значаен мајстор.“

Оцена: 5/5 Британскиот филозоф Бертранд Расел за една од опасностите која треба да се заштити во староста: „Непотребна апсорпција во минатото. Не треба да се живее во спомени, во жалење за старите добри денови или во тага за пријателите што се мртви“. Тематската формула која го движи „Ирецот“, новиот филм на Мартин Скорсезе, црпи инспирација од оваа филозофска мисла. Оттаму, не е тешко да се забележи потребата на Скорсезе, Роберт ДеНиро, Џо Пеши и Ал Пачино, во нивните доцни 70-ти…

"Сама по себе идејата е многу храбра, иако се граничи со етиката околу пристојноста и добриот вкус. Тогаш се поставува прашање, дали оваа смела продукција вреди? И да, и не."

Кон „Зајакот Џоџо“ во режија и сценарио на Тајка Ваитити, кинематографија на Михаи Малаимар Тајка Ваитити ненадејно се прослави во 2014 година со неверојатниот мокументарец „Што правиме во сенките?“, и од тогаш до ден денес се чини дека неговиот бренд на хумор е баран насекаде. Неговата брилијантност ја „живна“ и најслабата трилогија од Марвел филмовите, оние за богот на грмотевицата Тор, и направи од Крис Хемсворт неочекувана комична сензација. Сепак, неговото најново остварување „Зајакот Џоџо“ (кој патем се закити со…

...„хероините во центарот на приказната како да се таму само за да им се случуваат непријатни нешта, по што се турнати на маргините на филмското дејство, без многу анализа на нивните страдања. “

Оцена: 2/5 Кога ќе ги погледнете синопсисот за „Тие се бомби“ и постерот со трите (морничаво слични) главни актерки, веројатно првата мисла што ќе ви падне на ум ќе биде „Овој филм е посветен на женските искуства со родово базирано насилство“. Она што недостасува за реченицата да е целосно точна е „прикажани од машка гледна точка“. „Тие се бомби“ има многу поголем проблем од фактот дека зад сценариото и режијата на филмот се потпишуваат двајца мажи (Чарлс Рандолф и Џеј…

"Во овој филм, може да се видат скоро сите теми кои Полански го дефинираат како автор. Ние сме приказните кои ги раскажуваме. Еврејското наследство, бурниот живот, прогонството се сите дел од животот на самиот автор."

режисер: Роман Полански сценарио: Роман Полански и Роберт Харис улоги: Жан Дуражен, Луис Гарел директор на фотографија: Павел Еделман Во современата човечка историја сведоци сме на настани кои секојдневно се случуваат, а на кои дури нашите наследници би им ги виделе последиците. Аферата Драјфус е првата политичка афера која го поларизира општеството до толкава мера што на залезот на 19 и почетокот на 20 век дава еден увид во тоа како политиката може да ги подели луѓето. Историската драма или…