„Во рацете на кого било освен композиторот Лин-Мануел Миранда (најпознат по „Хамилтон“), овој спој ќе беше само хаотичен и жанровите ќе се изедеа меѓу себе.“

„Енканто“ („волшебство“ на шпански) е јубилениот 60-ти анимиран филм на „Дизни“. Станува збор за мјузикл-комедија кој ја следи приказната на Мирабел Мадригал (Стефани Беатриз), единственото нормално дете родено во семејство во кое сите членови имаат некаква супермоќ со која придонесуваат за развитокот на нивното мало село скриено во планините на Колумбија. Како и сите фамилии, така и оваа располага со повеќе карактери од тоа што може да поднесе една трпезариска маса. Дури и една волшебна трпезариска маса која сама се…

„За жал, гледачкото искуство на најновиот филм на 84 годишниот великан може да се спореди со евтина вечера платена со купони кога човек очекува партнерот да го изненади со резервација во елитен ресторан.“

Кон „Куќата Гучи“ во режија на Ридли Скот, сценарио на Беки Џонстон и Роберто Бентивења, кинематографија на Дариуш Волски „Гучи“ е една од најпрепознатливите именки на светот во било кој слој на општествените кругови. Богат, сиромав, банкар или садомијач - нема кој не го асоцира овој збор со раскоши и луксузи кои живеат само во соништата на 95% од светската популација. Многумина сепак не знаат дека „Гучи“ не е само симбол на една чанта која чини 5 илјади долари (што…

„Тимот зад документарецот успеал да изгради комплексна слика која без предрасуди и страв, а со доза нежност ја претставува необичната ситуација во која се наоѓаат градот и семејството Енаке - два паралелни светови принудени да се соединат.“

„Акаса, мојот дом“ е романски документарен филм кој доби голем број награди и номинации, вклучувајќи ја и наградата за Етички идеи на домашниот фестивал „Македокс“ во 2020 година. Режисер е Раду Корникиус – истражувачки новинар кој снимајќи репортажа за обновата на зоната околу езерото Вачерсти се запознал со единствените жители во областа - семејството Енаке. Животот на 11-членото ромско семејство му го зграпчило интересот, па така Раду спонтано се втурнал во возбудлив проект кој траел цели четири години.  За да…

...„фестивалот посветува особено внимание на женската перспектива, особено кога станува збор за теми кои често не се адресирани во мејнстрим културата.“

Шеснаесеттото издание на Pravo Ljudski Film Festival годинава се одржува во хибриден формат, со проекции во две кина во Сараево на почетокот на декември и бесплатен онлајн пристап до филмовите за гледачи од целиот свет во периодот 7-17 декември. Програмата содржи 49 филмови посветени на феминизмот, екологијата, културните и социјалните движења кои носат свежи перспективи за напредокот на човештвото. Како и во изминатите години, и ова издание на фестивалот посветува особено внимание на женската перспектива, особено кога станува збор за теми кои често…

...„три кратки бразилски филмови на општествено ангажирани теми.“

Шеснаесеттото издание на Pravo Ljudski Film Festival годинава се одржува во хибриден формат, со проекции во две кина во Сараево на почетокот на декември и бесплатен онлајн пристап до филмовите за гледачи од целиот свет во периодот 7-17 декември. Програмата содржи 49 филмови посветени на феминизмот, екологијата, културните и социјалните движења кои носат свежи перспективи за напредокот на човештвото. Иако (се обидувам да) ги следам филмските трендови низ целиот свет, за мене најголемо изненадување беа три кратки бразилски филмови на…

„Самата СИДА тешко проаѓа како класичен филмски негативец: не може да се победи, сеприсутна е, видлива и неубава, не е злонамерна, нема ништо лично против своите жртви, ниту е облечена во црнo и пробува да го уништи светот“.

Америка, 80-тите. Епидемијата со СИДА беснее, доминантно во геј заедницата, а на среде сè ова, Рон Вудруф (Метју Маконахи), тексашки електричар и хомофоб, дознава дека е ХИВ позитивен. Неговиот свет и неговите вредности немаат време да се распаднат бидејќи докторите му даваат триесет дена живот. Но тој открива дека тогаш експерименталното лечење со АЗТ кое владата го форсира прави повеќе штета отколку корист, и дека постојат други лекови кои го бранат имунолошки систем на болниот и го пролонгираат неговиот живот.…

„„Како да преживеете чума“ оддава чест на хероите во борбата против ХИВ епидемијата, на научниците и активистите, но и на безбројните жртви на вирусот и системот.“

Од денешна гледна точка, кога сите сме сведоци на тоа како светот се справува со пандемијата на коронавирусот, корисно е да се согледа каква била ситуацијата со ХИВ епидемијата во 80-те и 90-те години. Документарецот „Како да преживеете чума“, во режија и според сценарио на Дејвид Франс (американски новинар кој известува за ХИВ епидемијата уште од почетокот), е одлична можност да се дознае за борбата на активистите и научниците да стават крај на таа епидемија. Прогласен е за најдобар документарец…

„Вештината во развивањето на сижето, земајќи ја предвид тежината и чувствителноста на темата за тогашниот период е она кое особено се истакнува“.

Во последните две децении на минатиот век, светот, а најмногу Америка беше потресена од новонастанатата епидемија на СИДА. Згора на сета паника и страв, народот беше принуден да се справува и со дозата контроверзија која се наметна на притисокот поради немањето лек. „Рак“ или „чума“ на хомосексуалците беа чести називи на болеста во почетните стадиуми, сметајќи дека геј мажите се единствените кои можат да заболат. Ова води до застрашувачки брзо втемелување на предрасуди, како и зголемена дискриминација врз оние кои…

„Со комбинација од суптилни магични елементи и ироничната безнадежност која е присутна низ целиот филм, „Ѓаволот во секое време“ личи на морничава и нихилистична бајка“.

И да постои некој си бог, не би можел лесно да ги спаси ликовите од „Ѓаволот во секое време“. Филмот е најновото режисерско остварување на њујорчанинот Антонио Кампос и е адаптација на истоимениот роман на Доналд Реј Полок кој припаѓа на жанрот на јужна готика. Овој хибриден жанр ги меша општествените проблеми на јужниот дел на САД со готиката, па во него него преовладуваат психички нестабилни ликови, насилство, гротескни теми и иронија.   Настаните во филмот се случуваат меѓу две селца…

„„Држејќи го човекот“ е адаптација на истоимениот мемоар на Тим Конигрејв, кој храбро го става „на тацна“ целиот свој живот, чувства и покајание.“

Кон „Држeјќи го човекот“ во режија на Нил Армфилд, сценарио на Томи Марфи, кинематографија на Гермен МекМикинг Една од поголемите трагедии на човештвото е загубата на милиони млади животи, особено геј мажи, во 80-тите и 90-тите години од минатиот век. На глобално ниво, ширењето на ХИВ вирусот зазема облик на епидемија, а токму во тие турбулентни години паралелно се создава  „цунами“ од стигма, предрасуди и осуда за лицата чии денови се избројани поради поради тогашниот недостиг на соодветна терапија. Страдањата…