„Во „Загубената ќерка“ скоро секоја сцена носи емотивен набој при што гледачите се ставени во виор од десетици различни чувства, а секое влече во различна насока“.

Доколку ја сакате актерката Меги Гиленхал, ова е совршениот филм за вас! Но во „Загубената ќерка“ ќе ја „видите“ зад камерите бидејќи ова е нејзин дебитантски филм како режисерка и сценаристка. Филмот ја имаше својата премиера на 78 Венециски филмски фестивал каде доби четири-минутен аплауз, а годинава е номиниран и за „Оскар“ во три категории: главна улога, споредна улога и најдобро адаптирано сценарио. Станува збор за психолошка драма и адаптација на познат краток роман напишан под псевдонимот Елена Феранте.  „Загубената…

„Блерта Башоли за среќа не ја компромитира женската перспектива - одлучноста и напорот коишто Фахрије ги прикажува се секогаш во прв план во сите 84 минути од филмот.“

Кон „Улиште“ во режија и сценарио на Блерта Башоли, кинематографија на Алекс Блум Како последица од војната во Косово после повеќе од 20 години од крајот на ужасниот конфликт, околу 1650 луѓе сè уште се сметаат за исчезнати, а 300 тела не можат да бидат идентификувани. Траумата која населението сè уште ја носи на грб нема набргу да исчезне, но процесот на закрепнување започнал токму кај оние кои останале сами да се грижат за растргнатите домаќинства - жените. Првиот долгометражен…

„Иако отсуствуваат типичните емотивни сцени кои ги прикажуваат последните мигови од животот на заболените од СИДА, токму тоа го лишува ова филмско дело од непотребна патетика“.

Можеби ви е позната приказната за гудачкиот квартет на „Титаник“ кој продолжил да свири додека бродот тонел. Авторот Ренди Шилтс ја користи оваа  анегдота како инспирација за насловот на неговата книга „А музиката продолжи да свири: Политиката, луѓето и епидемијата на СИДА“ (And the Band Played On: Politics, People and the AIDS Epidemic) од 1987 година, која ја следи појавата и ширењето на вирусот ХИВ, со посебна критика на покажаната рамнодушност од страна на властите. Како што и самиот изјавил…

„Нешто што паѓа во очи при гледање на овој филм во 2022 е дека во оваа менлива и нестабилна политичка клима и култура, ретко може да се наиде на филм кој старее толку добро како „Долгогодишен придружник“.

При крајот на 1980-тите, иако малку срамежливо, Холивуд веќе е спремен да се соочи со епидемијата на СИДА. Еден од најзапамтените гласови на ова време е американскиот режисер Норман Рене и неговото потресно, но суптилно авторско перо. „Долгогодишен придружник“ следи група геј мажи низ раните години на кризата со СИДА, еден ден годишно, почнувајќи од денот кога Њујорк Тајмс за прв пат ја објавува приказната за некаков „геј рак“. Насловот на филмот доаѓа од еуфемизмот кој го користат во тоа…

„Иако е маркетиран како филм за деца и младинци, суштината на „Вселенско момче“ е многу подлабока што го прави ова филмско остварување соодветно за лица од 7 до 77 години“.

Кон „Вселенско момче“ во режија на Оливер Перо, сценарио на Есебио Лареа и Оливер Перо, кинематографија на Томас Рентир. Во последните неколку години сведоци сме на еден „нов“ бран комерцијални филмови кои содржат доза носталгија за 80-тите години од минатиот век. Од светски популарната серија „Чудни нешта“ и филмската адаптација на романот на Стивен Кинг, „Тоа“ чие дејство е токму во тој период, па и уште еден хит на Нетфликс, „Сексуално образование“ кој намерно внесува стилски елементи од таа ера.…

„„Лазаровиот ефект“ се јавува како вистинско чудо од филм кој успева да го заобиколи и одбегне стереотипниот заплет кога главна тема е СИДА“.

Околу дваесет и осум милиони заболени, а најмалку еден милион луѓе ја губат битката со СИДА годишно. Бројките се сѐ уште високи кога станува збор за епидемиолошката слика во Африка. Но за некое си чудо режисерот Ленс Бенгс успева да ја пронајде и прикаже светлата страна со својот краток документарец, „Лазаровиот ефект“. Без никакви обиди за затскривање на суровата реалност за тоа што значи да се биде жртва на оваа болест, режисерот го следи животот на неколкумина ХИВ пациенти од…

„Уште повеќе, преку историската доследност на сценографијата и костимите, преку суптилното треперење на сенките врз лицата на актер(к)ите, Балагов создава комплетно убедлив филмски свет.“

Трска (Дылда) Кантемир Балагов, 2019, Русија Воените филмови најчесто се одвиваат на бојните полиња, онаму каде на драматичен начин паѓаат најкрупните влогови. Во нив долгоочекуваното огласување на склучениот мир е спасоносниот знак дека светот кој излегол вон себе, и покрај се’, ќе преживее. Нештата што излегле надвор од колосекот треба пак да се вратат „во нормала“. Историската драма „Трска“ (Дылда, 2019), излегува од вообичаениот воен наратив – почнува кога војната е завршена, но насилството истрајува. Филмот, меѓу другите, го поставува…

„За жал, гледачкото искуство на најновиот филм на 84 годишниот великан може да се спореди со евтина вечера платена со купони кога човек очекува партнерот да го изненади со резервација во елитен ресторан.“

Кон „Куќата Гучи“ во режија на Ридли Скот, сценарио на Беки Џонстон и Роберто Бентивења, кинематографија на Дариуш Волски „Гучи“ е една од најпрепознатливите именки на светот во било кој слој на општествените кругови. Богат, сиромав, банкар или садомијач - нема кој не го асоцира овој збор со раскоши и луксузи кои живеат само во соништата на 95% од светската популација. Многумина сепак не знаат дека „Гучи“ не е само симбол на една чанта која чини 5 илјади долари (што…

„Тимот зад документарецот успеал да изгради комплексна слика која без предрасуди и страв, а со доза нежност ја претставува необичната ситуација во која се наоѓаат градот и семејството Енаке - два паралелни светови принудени да се соединат.“

„Акаса, мојот дом“ е романски документарен филм кој доби голем број награди и номинации, вклучувајќи ја и наградата за Етички идеи на домашниот фестивал „Македокс“ во 2020 година. Режисер е Раду Корникиус – истражувачки новинар кој снимајќи репортажа за обновата на зоната околу езерото Вачерсти се запознал со единствените жители во областа - семејството Енаке. Животот на 11-членото ромско семејство му го зграпчило интересот, па така Раду спонтано се втурнал во возбудлив проект кој траел цели четири години.  За да…

„„Како да преживеете чума“ оддава чест на хероите во борбата против ХИВ епидемијата, на научниците и активистите, но и на безбројните жртви на вирусот и системот.“

Од денешна гледна точка, кога сите сме сведоци на тоа како светот се справува со пандемијата на коронавирусот, корисно е да се согледа каква била ситуацијата со ХИВ епидемијата во 80-те и 90-те години. Документарецот „Како да преживеете чума“, во режија и според сценарио на Дејвид Франс (американски новинар кој известува за ХИВ епидемијата уште од почетокот), е одлична можност да се дознае за борбата на активистите и научниците да стават крај на таа епидемија. Прогласен е за најдобар документарец…