„„Како да преживеете чума“ оддава чест на хероите во борбата против ХИВ епидемијата, на научниците и активистите, но и на безбројните жртви на вирусот и системот.“

Од денешна гледна точка, кога сите сме сведоци на тоа како светот се справува со пандемијата на коронавирусот, корисно е да се согледа каква била ситуацијата со ХИВ епидемијата во 80-те и 90-те години. Документарецот „Како да преживеете чума“, во режија и според сценарио на Дејвид Франс (американски новинар кој известува за ХИВ епидемијата уште од почетокот), е одлична можност да се дознае за борбата на активистите и научниците да стават крај на таа епидемија. Прогласен е за најдобар документарец…

„Претставата „History of the motherfuckers“ на Народниот театар од Битола го продолжува, засилува и најдиректно освестува нивниот концепт за театарот - место во кое треба гласно да се говори против сѐ тоа што го обесправува општеството“.

(Кон претставата „History of the motherfuckers“, Ведрана Божиновиќ според „Кориолан“ на Вилијам Шекспир, режија на Андраш Урбан, продукција на Народен театар – Битола, изведена на Фестивалот МОТ, 19.11.2021) Знаете ли која му била омилената драма од Шекспир на Хитлер? - прашува актерката Сандра Грибовска во една од сцените на претставата и одговорот директно го кажува Кориолан! И тука е сѐ јасно.  Има подобар почеток на рецензија за една толку моќна претстава, меѓутоа, мене ми остана во глава овој факт, кој…

„Вештината во развивањето на сижето, земајќи ја предвид тежината и чувствителноста на темата за тогашниот период е она кое особено се истакнува“.

Во последните две децении на минатиот век, светот, а најмногу Америка беше потресена од новонастанатата епидемија на СИДА. Згора на сета паника и страв, народот беше принуден да се справува и со дозата контроверзија која се наметна на притисокот поради немањето лек. „Рак“ или „чума“ на хомосексуалците беа чести називи на болеста во почетните стадиуми, сметајќи дека геј мажите се единствените кои можат да заболат. Ова води до застрашувачки брзо втемелување на предрасуди, како и зголемена дискриминација врз оние кои…

„Со комбинација од суптилни магични елементи и ироничната безнадежност која е присутна низ целиот филм, „Ѓаволот во секое време“ личи на морничава и нихилистична бајка“.

И да постои некој си бог, не би можел лесно да ги спаси ликовите од „Ѓаволот во секое време“. Филмот е најновото режисерско остварување на њујорчанинот Антонио Кампос и е адаптација на истоимениот роман на Доналд Реј Полок кој припаѓа на жанрот на јужна готика. Овој хибриден жанр ги меша општествените проблеми на јужниот дел на САД со готиката, па во него него преовладуваат психички нестабилни ликови, насилство, гротескни теми и иронија.   Настаните во филмот се случуваат меѓу две селца…

„„Држејќи го човекот“ е адаптација на истоимениот мемоар на Тим Конигрејв, кој храбро го става „на тацна“ целиот свој живот, чувства и покајание.“

Кон „Држeјќи го човекот“ во режија на Нил Армфилд, сценарио на Томи Марфи, кинематографија на Гермен МекМикинг Една од поголемите трагедии на човештвото е загубата на милиони млади животи, особено геј мажи, во 80-тите и 90-тите години од минатиот век. На глобално ниво, ширењето на ХИВ вирусот зазема облик на епидемија, а токму во тие турбулентни години паралелно се создава  „цунами“ од стигма, предрасуди и осуда за лицата чии денови се избројани поради поради тогашниот недостиг на соодветна терапија. Страдањата…

„Топол, искрен и поучен, „Филаделфија“ успева да разбуди емоции, без да западне во патетика“.

Во 1993 година, Холивуд конечно решава да го прекине молкот во врска со новата „пандемија“ што дотогаш цела деценија сеела страв меѓу луѓето. За да го направи тоа, одбира плејада добро познати лица кои веќе ги имаат освоено симпатиите на широките маси, што се покажува како одличен потег. „Филаделфија“, во режија на Џонатан Дем (кој две години претходно го докажал својот режисерски потенцијал со „Кога јагнињата ќе стивнат“), доживува огромен успех и им носи „Оскари“ на Том Хенкс за главна…

„Тоа што Ѓорѓи ни понуди на крајот на претставата да направиме муабет од половина час е исто така за пофалба, затоа што театарот не може да постои без публиката, а на театарските уметници им е повеќе од потребен контактот со публиката во овие пандемиски времиња“

(кон претставата „Последната лента на Крап“ од Семјуел Бекет, во изведба, режија и продукција на Ѓорѓи Јолевски, извршен продуцент Никола Кимовски, драматург и преведувач Владимир Јанчовски, копродукција на МНТ и „Перипетија продукција“) Еден човек што игра и еден што го гледа се доволни да направат театар, велеше големиот театарски маг Питер Брук, на почетокот од својата, денес, култна книга „Празен простор“. Еден човек што игра и во играта го внесува сето свое знаење, сета своја љубов кон театарот, сето свое…

„Едноставно, „120 отчукувања во минута“ е совршен микс од поетичност, реалистичност, драма и општествена критика“.

Во 1981 за првпат официјално се документираат петмина инфицирани со ХИВ вирусот, а првиот лек кој делувал само краткорочно бил одобрен дури во 1987 година. Познато е дека властите и здравствените институции вложувале минимален труд да се крене свесноста, немале интерес за финансирање медицински истражувања, а во одредени периоди дури не снабдувале доволно лекови за заболените.  Затоа, уште од самите почетоци на појавата на ХИВ, обични граѓани се организираат и оформуваат граѓански движења и здруженија за да поттикнат акција, а…

„Кога станува збор за перформанси со поголем број учесници – сите изведувачи се вклучени во самото дејство (и неговата подготовка) и активно делуваат симултано и синхроницитетно, што е очигледно и во оваа изведба.“

(кон перформансот „Драга Републико“ на авторите Филип Јовановски, Кристина Леловац, Ивана Васева и Викторија Илиоска, изведен во објектот на Централна пошта) Перформансот по дефиниција треба да ве (ис)провоцира, да ве стави во дадена ситуација, да ви постави прашања, да ви се обрати директно и да ве предизвика да делувате. Перформансот Драга Републико го прави тоа. И тука може да завршиме или може да почнеме со оваа рецензија на настанот. Во време кога скоро целата светска јавност се обидува да го…

„Едноставно никој не е совршен во Истаун и секој носи некоја болка во себе. Затоа, нема апсолутно негативни или позитивни ликови. Сите се трудат да ја потиснат тагата и да продолжат по посветол пат “

Дали сте љубители на детективски приказни сместени во мали гратчиња каде што секој нешто крие? Да? Тогаш „Мер од Истаун“ e совршената ТВ-серија за вас! Само бидете внимателни бидејќи оваа серија оди чекор подлабоко во емотивниот свет на јунаците и додава уште една димензија на вообичаено дводимензионалните ликови од детеквиските серии.   Серијата е „тазе“ излезена, а веќе освои четири „Еми“ награди. Сега за сега има една сезона со седум епизоди кои прикажуваат ист настан – истрага на убиството на млада…