„Во желбата да се додаде на должина и длабочина, некаде попатно ја снемува тежината, наративниот товар кој е потребен за да се заокружи ваков голем потфат.“

Нури Билге Џејлан е познат по контемплативните, бавни сцени од кои гради длабински прикази на турското општество и луѓето кои живеат во него. Во „Дивата Круша“, овој рецепт каскадно потфрла. Откако ќе дипломира, Синан (Догу Демиркол/ Dogu Demirkol) се враќа во својот роден град, каде се соочува со невработеноста и безизлезноста на секојдневниот живот. Се обидува да најде средства за да го објави својот дебитантски роман, но никој не е заинтересиран да му помогне. Коцкарските проблеми на неговиот татко Идрис…

„Статичните кадри, вкусно и внимателно компонирани од кинематограферот Боладо ги надополнуваат секојдневните сцени кои ги презентира режијата на Пидал и ги прави посебни, без да изгледаат непотребно сценирани.“

Кон „Хаотичниот живот на Нада Кадиќ“. „И мене ми се плаче!“ ѝ вели  во еден момент Нада (Аида Хофман) на својата ќерќичка Хава. Но, во целиот филм, ни еднаш не заплакува. Не заплакува бидејќи нема доволно време. Нема време да плаче кога ја задржуваат на работа, па воспитувачката во градинката ја прекорува за тоа што доцни да ја земе Хава. Нема време да плаче кога во социјалната служба ќе ѝ кажат дека не може да добие помош за Хава бидејќи…

„Емоционален, духовит но понекогаш некохерентен во приказната, „Брак“ е студија на три карактери кои патат од тајни поголеми од нив самите.“

Оцена: 4/5. Кон „Брак“ во режија на Блерта Зекири, сценарио на Блерта Зекири и Крешник Кека Бериша, кинематографија на Севдије Кастрати. Животот е комплициран. Балансирање и борба за кариера, семејни интриги и внатрешни демони се секојдневие на просечниот човек. Сепак постојат одредени општествени норми кои служат како „шаблон“ за како нечив животен пат треба да се одвива: работи напорно, најди соодветен партнер, стапи во брачна заедница и имај неколку деца. Рецептот за среќа навидум е толку едноставен. Што се случува…