„Џими Чин ги заслужува честитките како директор на фотографија бидејќи навистина импресионираат кадрите и пеколната атмосфера.“

„Слободно искачување“ е долгометражен документарен филм во продукција на телевизиската куќа „National Geographic“ и режија на Џими Чин и Елизабет Чај Васархели за натчовечкиот подвиг на американскиот алпинист Алекс Хонолд. Оцена: 7/10 Американецот Хонолд е долгогодишен искусен алпинист, фокусиран на дисциплината слободно искачување со цел да стане првиот човек во овој екстремен спорт кој успеал да го искачи „Ел Капитан“, вертикалниот врв во националниот парк Јосемити. Џими Чин и неговиот филмски екипаж навлегуваат во приватниот живот и трагаат по тајната…

„Камерата и текстот кој следува со неа навестуваат интригантни анализи и метафора за култот на современата славна личност, но тоа никогаш не се остварува.“

Кон „Вокс Лакс“ во режија и сценарио на Брејди Корбет, кинематографија на Лол Кроли. Оцена: 3/5 Опусот на младиот американски режисер Брејди Корбет е преполн со филмски остварувања од новиот арт хаус и независна кинематографија, но во улога на актер. Тој е миленик на водечките имиња во таа област како Ларс Вон Трир, Миа Хансен Лов и Михаел Ханеке. Можеби затоа е далеку од чудно што токму тие имаат огромно влијание врз неговиот лимитиран творечки сет. Во првиот, критички прифатен…

...„главниот лик Карлос (Лоренцо Феро) изгледа како забавен другар за кого родителите од дома ве советуваат да го избегнувате во училиште со цел да не влезете во неволја.“

Во последните неколку години, филмската индустрија ужива да ја извитоперува вистината и создава свои верзии преку навидум различни гледишта, а ова посебно се однесува на историски громорозни настани. Моментално, адекватен и актуелен пример за ваков случај е навидум различното претставување на иста личност преку филмот за серискиот убиец Тед Банди – „Екстремно, шокантно и изопачено зло“ и мини документарниот серијал на Нетфликс – „Разговори со убиец: Касетите со Тед Банди“. Модерната оска ја следи и режисерот и сценарист Луис Ортега…

„Сцените со голема доза на акција и насилство се режирани со таков фокус и дисциплина што навистина се чувствува хоророт и тензијата на ликовите. “

Кон „Хотел Мумбај“ во режија на Ентони Марас, сценарио на Ентони Марас и Џон Коли, кинематографија на Рик Реми Метјус. Оцена: 4/5. „Хотел Мумбај“ не е првата адаптација која ги обработува трагичните настани од 2008 година кога група терористи го опседнале престижниот хотел „Таџ Махал“ во поранешен Бомбај, но е можеби највознемирувачката. Базиран врз документарецот „Масакрот во Бомбај“ од 2009 година со премиера на 10 годишнината од трагичниот настан, филмот е долгометражен првенец на австралискиот продуцент Ентони Марас. Тоа може…

...„есенцијално гледачко искуство од 121 минута кое предизвикува длабоко размислување за тоа што претставува семејството.“

Кон „Крадци по продавници“ во режија и сценарио на Хироказу Кореда, кинематографија на Рито Кондо. Оцена: 5/5 Наградуваниот јапонски режисер Хироказу Кореда има завиден творечки опус - дури 13 долгометражни филмови. Сите овие дела се обединети од една тема која ретко да не се забележи, а тоа е критика на социјалните политики. По огромниот успех на „Каков татко, таков син“ кој ја доби големата награда на жирито на Канскиот фестивал во 2013, тој се враќа со можеби највлијателниот, емоционален и…

„Наместо непотребни надмудрувања, морални лекции и сервирани одговори, актерската екипа го користи гледалиштето како простор за градење на нови пријателства со и меѓу гледачите.“

Кон изведбата на „Човечкиот срам“ на 09.03.2019 во Матера, Италија. Танцовиот перформанс е во режија и драматургија на Силвија Грибауди и Матео Мафезанти, текст на Јетон Незирај и кореографија на Шерон Фридман. Играат Симона Спировска, Матиа Џордано, Антонела Лалоренци, Ема Таширо и Мариаграциа Начи. „Добредојдовте во овој прекрасен затвор!“ е реченицата со која петте актери ги дочекаа гледачите во кино-салата во затворот во Матера. По речиси едночасовно чекање во ред, прозивање по име и презиме, проверка со детектори за метал…

...„еден од ретките омнибус филмови кои функционираат органски, а не како Франкенштајн од неповрзани приказни. “

Кон „Лоши времиња во Ел Ројал“, по сценарио и режија на Дру Годард. Кинематографија на Симус Мекгарви, музика на Мајкл Гјачино. Оцена: 4.5/5 Свештеник, продавач на правосмукалки, пејачка и бунтовна девојка влегуваат во хотел кој ја изгубил својата гламурозна репутација, а ги пречекува навидум неодговорен рецепционер. Не, нема да раскажувам здодевни шеги за архетипски ликови, зборувам за сижето на „Лоши времиња во Ел Ројал“. Сместен во 60тите години од минатиот век, филмот е тежок за дефинирање - веројатно најдобриот обид…

...„многу зрело, искрено, технички точно и важно филмско остварување.“

„Мишко“ е прв краток игран филм на младиот режисер Ханис Багашов, кој ја имаше својата премиера пред 1 година на Скопје Филм Фестивал, а од тогаш бил дел од повеќе од 25 признаени филмски фестивали низ светот. Минатата година беше единствен македонски филм на престижниот „Сараево Филм Фестивал“ помеѓу 266 филмови од 56 различни земји. Публиката имаше можност да го види повторно во Скопје на Младинскиот Филмски Фестивал во гимназијата „Никола Карев“ пред две недели. Приказната е за Ангел, мирно…

...„социјалните драми имаат огромна задача пред себе - да плукнат врз општествените норми и да потенцираат каде треба да се направат огромни промени. „Господ постои, името ѝ е Петрунија“ успева во тоа.“

Кон „Господ постои, името ѝ е Петрунија“ во режија и сценарио на Теона Стругар Митевска, сценарио на Елма Татаргиќ, кинематографија на Вирџинија Сен-Мартин. Оцена: 3.5/5 „Господ постои, името ѝ е Петрунија“ не троши непотребни минути за да дојде до главните поенти кои сака да ги прикаже. Високообразуваниот кадар се соочува со огромна невработеност, шовинизмот и сексизмот се кријат зад тенкиот вел на традицијата, а огромната корумпираност на јавните институции кои ги затвораат очите пред религиските „авторитети“ се некомпромитирачки ставени на…

„Сиров, брутален и полн со емоција, со рамномерна заслуга од режија до монтажа и кинематографија.“

Дали секогаш нештата треба да бидат прикажани и изџвакани во својата природна, брутална форма, за ние луѓето да ја сфатиме сериозноста на ситуацијата и да погледнеме подалеку од носот? „Медена земја“ е долгометражен документарен филм во режија на Љубомир Стефанов и Тамара Котевска, а маркантната кинематографија е дело на Фејми Даут и Самир Љума. Oцена: 9.5/10 Атиџе живее со нејзината болна, наглува и стара мајка во камена трошна куќа во пустошното с. Бекирлија. Турчинката е последната жена во Европа што…